Lieve pap,

Rozen verwelken, vliegtuigjes vergaan, maar onze liefde blijft altijd bestaan!
Je blijft voor altijd in mijn hart verbonden.

Op het moment dat je mij de vraag stelde: ‘Heb je nog wensen voor mij? Of heb je nog wensen van mij voor jou?’ Besefte ik dat het tijd was om jou los te laten. Het liefste zou ik je nooit willen laten gaan, maar je lichaam was op. Ik gaf jou, als antwoord: ‘Mijn wens voor jou is, is dat je in alle rust en ontspanning mag gaan.’ Jij hebt mij alles gegeven wat je kon geven. Ik ben super trots op jou, dat je mijn vader was. De meest 4 belangrijke woorden, heb ik jou de laatste weken en zelfs op de dag voor je dood altijd vertelt: ‘Ik hou van jou!’ Ik belde je de dag voor je dood in de ochtend nog op. Jouw antwoord was: ‘Ik hou ook van jou. Het is goed geweest, het is op.’

Mooie herinneringen die blijven, Quasimodo met een kussen onder je trui, waarbij mijn zus en ik gillend door het huis rende. Altijd deed je gek. Bouwde het mooiste poppenhuis voor ons.

Dankbaar voor de laatste maanden, waarbij ik je rust en ontspanning kon geven met mijn klankschalen. Ik weet nog dat ik het bij je voorstelde en jij in het begin nog sceptisch erover was. Totdat, je zelfs de huisarts ging overtuigen hoeveel rust en ontspanning jou dit gaf. Ik had helaas geen toverstaf of wondermedicijn, maar dat ik jou dit kon geven was voor mij het grootste geschenk voor jou. De vele mooie en ontroerende gesprekken, die we samen nog mochten voeren.

Jouw lichaam geven we weer terug aan de natuur, maar jouw ziel heeft een nieuw thuis gevonden.

Ik wens jou een hele mooie reis!
Ik zeg je niet vaarwel, maar tot ziens aan de andere kant.

Voor altijd jouw dochter, Samantha.